Beste lezer,

Er kwam iets op dat ik niet langer kon laten liggen. Niet als observatie, maar als alarm.

Wij zijn vergeten hoe een beschaving wordt opgebouwd. Niet door regelen, importeren en moreel sussen. Maar door zelf maken, zelf dragen, zelf risico nemen. En precies dat hebben Nederland en Europa de afgelopen decennia stelselmatig afgebroken. Eerst werd werk lichter gemaakt. Toen mocht de productie weg. Toen werd afhankelijkheid van China verkocht als efficiëntie. Toen werd elk fysiek beroep in wantrouwen gezet. En nu staan we met een industrieel immuunsysteem dat te zwak is om strategische klappen op te vangen.

In dit manifest schrijf ik op wat ik onder ogen wil zien — en wat ik denk dat we onder ogen moeten zien. Het is geen pleidooi voor roekeloosheid. Het is een pleidooi voor volwassenheid: dat een beschaving alleen vooruit kan als zij accepteert dat gevaar niet verdwijnt, maar gedragen wordt. Door mensen. Met handen. Met vakmanschap. Met discipline.

Lees het volledige manifest op openvizier.org

Een vraag aan u — als u één persoon kent die nog werkelijk iets maakt, repareert, bouwt of organiseert in de fysieke wereld — stuur hem dit toe. Niet om me te steunen, maar omdat juist die mensen het hardst worden afgeschreven door een cultuur die comfort met veiligheid verwart. Zij verdienen status terug, geen wantrouwen.

Er zit niets anders op. Wij moeten weer zelf aan de bak. Niet later. Nu.

Met genegen groet, Jacobus van Merksteijn Malta