New beginnings, June 2026
An empty page and the pressure to write something interesting for God knows who while having a million things to do. Moving to another continent with a teen and a dog proves to be a lot of work. Bring into the mix a Hubbie who lives half here and half in Germany, and you can imagine my time is precious. This morning I spent an hour at the vet to sort out all the requirements for her health certificate, which she needs to cross the border. They gave her a new rabies shot even though her old one was valid for another two years. The real estate agent keeps us busy with new photos to make our house look even better, and tonight we have date night. One last time at our favorite restaurant in Philly and one last concert. A lot of last times in our near future, but luckily also a lot of firsts. I’m sad to say goodbye, but I’m also looking forward to making new memories.
Your time is precious too, so please tell me what you want to know about me? Or maybe you think my dog Hazel is far more interesting or cuter (I totally agree☺️). I can write about writing, the challenges of publishing, or cultural differences in Germany. So please let me know by sending me a quick reply.

Natuurlijk kan ik mijn Nederlandse lezers niet vergeten, maar ik wil het Engelse deel niet letterlijk vertalen, dus wordt de druk groter, want dat betekent dat ik twee nieuwsbrieven moet schrijven. Feit is dat ik best veel te doen heb doordat we gaan verhuizen. Ook al is dit niet de eerste keer dat ik dit doe (it’s not my first rodeo zoals ze dat hier zeggen), maar deze keer voelt het anders. Ja, het is maar één kind in plaats van drie, waarvoor ik een nieuwe school moet vinden. Maar er is nu ook een hond die aan allerlei eisen moet voldoen, wat voornamelijk neerkomt op administratieve regels. Zoals haar Rabiës vaccin wat medisch gezien nog twee jaar geldig is, maar omdat ze haar tweede prik een paar dagen te laat gekregen heeft (drie jaar geleden vanwege Covid🙄), moet ze toch een nieuwe prik krijgen. Wat ook niet helpt is dat mijn hubbie al half in Duitsland woont en maar af en toe een week hier is. Dat betekent dat ik het hele huis in mijn eentje verkoop klaar moest maken en de laatste klusjesmannen aan het werk zetten. Tegelijkertijd ben ik vastbesloten dat ik ook gewoon blijf schrijven, want bij de vorige verhuizingen was ik een paar maanden van de leg en kwam er niets uit mijn handen. Deze keer ga ik het anders doen en hopelijk kan ik aan het einde van deze maand een nieuw verhaal bij mijn uitgever inleveren (o ja, dit is een teaser: nieuw verhaal coming soon😊). Anyway, dit is waar ik mee bezig ben. Mijn eerste nieuwsbrief wil ik afsluiten met een vraag. Ik heb geen idee wat jullie graag willen lezen, dus stuur me alsjeblieft een mailtje en vertel me of je meer wilt horen over mijn ervaringen in Duitsland straks, of misschien ben je benieuwd naar mijn leven als schrijver, mijn hond of wat ik doe als ik ’s avonds op de bank neerplof (spoiler alert, niet veel, maar ik kan je wel vertellen welke serie ik nu kijk). Ik hoor het graag.
PS. Die lieverd op de foto is mijn hond Hazel. 🥰
Liefs and with love,
Marijke aka Maria