Welkom bij mijn nieuwsbrief over oktober!

Kinderlijke anticipatie
Oktober is een moeilijke maand om de moed erin te houden, wat mij betreft. Ook al is deze herfst de mooiste die ik in lange tijd heb meegemaakt, is het een moeilijke overgang na de zomer: werk, duisternis, kou, regen, verkoudheid… de somberte slaat om je heen. ‘s Avonds in bed raakte ik soms verloren in een nukkige spiraal over alles in de toekomst waar ik tegenop zag. Een beetje ‘tegenzin opwekken’, al dan niet onbewust. Totdat daar ineens een lichtpuntje verscheen: mijn diplomauitreiking in november. Elke keer als ik daaraan dacht kreeg ik ineens weer zin in de aankomende weken. Ik besloot om er elke keer over na te denken als ik merkte dat ik tegenzin aan het opwekken was. En zo kwamen er andere dingen bij: Sinterklaasavond, een feestje, Texel in december, Kerst, een concert. Ik blijf gewoon maar denken aan dingen waar ik naar uitkijk; ik fantaseer erover, ik zie het voor me.

Het voelt heel simpel en eigenlijk heel kinderlijk, om ‘s avonds in bed je heel enthousiast te maken voor toekomstplannen, dus noem ik het maar een soort kinderlijke meditatie. Als kind had ik heel vaak dingen waar ik héél veel zin in had en waar ik van te voren heel veel over nadacht. Nu heb ik natuurlijk nog steeds wel zin in dingen, maar ben ik er eigenlijk niet veel mee bezig tot op het daadwerkelijke moment. Er zijn zoveel andere dingen om over na te denken… Toch krijgt zulke kinderlijke anticipatie mij wel uit zo’n tegenzin-spiraal. Je voelt weer even hoeveel leuke dingen er zijn om naar uit te kijken.

Projecten
Deze maand had ik een week herfstvakantie, die ik natuurlijk karakteristiek vol had gepland met allerlei leuke mensen en activiteiten, maar die ook niet compleet zou zijn zonder een íets te groot project.

Er viel mij al langere tijd iets op aan onze trapleuningen. Hoewel deze blauw geverfd zijn in dezelfde kleur als de muur, zag ik op een paar plekjes een mooi, donker hout naar buiten komen. Het idee van dit hout liet mij niet meer los… Ik móest deze leuning verlossen van de (drie verschillende) lagen muurverf die eroverheen waren gesmeerd! En daarbij konden de metalen houders natuurlijk niet ontbreken.

Het was uiteindelijk een dagenlang proces van SuperAfbijt, schuren, schuren, schuren, schoonmaken, vernissen en metaallakken. Hoewel het in elk opzicht een totaal onnodig project was, ben ik heel blij met het resultaat!

Kunst
Het was een maand vol met bijzondere concerten, waaronder van de artiest Dodie met mijn hartsvriendin Pieternel (BFF-4eva-hvj-iwjnmk). Het was extra bijzonder omdat Dodie voor ons allebei al jarenlang een onderdeel van ons leven is, maar we dit nog nooit samen hebben gedeeld. Blijkbaar waren we vroeger allebei tegelijkertijd verdrietig over de tekst “I’ll never be sixteen again”, terwijl we zestien waren (en nu zijn we er verdrietig om omdat dat alweer tien jaar geleden is). Tijdens het concert was ik zo blij om er samen te staan en deze geschiedenis samen te laten smelten.

Naast de sentimentele klassiekers waar Pieternel en ik allebei door geraakt werden, speelde Dodie ook liedjes van haar nieuwe album, Not for Lack of Trying. Haar nieuwste poging om complexe gevoelens en situaties te vangen in haar treurige, soms minimalistische, soms komische stijl. Als voorpret op het concert stond het album vaak aan deze maand.

Een nieuwe ontdekking in het genre “semi-treurige indie-pop” (het is tenslotte een sombere oktober) is het album I Can See the Future van de artiest Leith Ross. Hoewel ik vind dat het album halverwege net te pop-achtig wordt, zitten er een paar bijzondere nummers bij met hele mooie teksten. Zoals het lied “Grieving”: “For grief is love run backwards / A great movie in reverse / And knowing how it ends / Can give another something birth / Gives another something terrible / Great roots inside the earth / That too late after it’s gone / Is when we finally weigh its worth”. Echt het luisteren waard!

Dankjewel!
Voor je interesse in deze nieuwsbrief-in-plaats-van-Instagram. Ik hoor graag wat je ervan denkt, in een mail, appje, of wanneer ik je weer zie. Tot volgende maand!