Nog over november
Over volhouden en vieren
Welkom bij mijn nieuwsbrief over november. De maand is voorbij gevlogen! Het was af en toe best even bikkelen, met af en aan ziek zijn en het deprimerende wakker worden & thuiskomen in het donker… maar toch was er deze maand ook wat te vieren.
Zo heb ik in november mijn diploma ontvangen voor de lerarenopleiding! Deze had ik in juli al afgerond, maar op een willekeurige vrijdagmiddag kreeg ik het officiële papiertje (met zelfs de woorden cum laude erop) dan eindelijk in handen.
Inmiddels ben ik drie maanden bezig als zelfstandig docent en vind ik er steeds meer mijn draai in. Al ben ik niet altijd tevreden met de plek waar ik werk, ben ik blij om bezig te zijn en trots om les te mogen geven. Kijkend naar mijn nieuwe diploma en terugdenkend aan de opleiding, die toch best heel zwaar was, ben ik heel blij dat ik de keus heb gemaakt om docent te worden. Het is hard werken, maar het voelt als hetgene wat ik ‘hoor’ te doen. Als dat bestaat, dan.
Kunst
In november heb ik de Armeense jazzpianist Tigran Hamasyan live mogen zien in Tivoli, en heb ik twee uur lang met mijn mond open geluisterd naar de unieke, bizarre, niet te bevatten klanken die er vanaf het podium naar mij toe werden geblazen. Van heel kleine, breekbare stukjes naar bombastische, bijna metal-achtige herrie, en dat alles met zo’n muzikaliteit en talent dat het bijna een religieuze ervaring wordt. Achteraf dacht ik: als Hamasyan aan het eind was opgestaan en had gezegd, “Ik ben God,“ dan had ik hem direct geloofd.
Mocht je Hamasyan nog nooit hebben geluisterd dan kan je zijn album The Bird of A Thousand Voices proberen, en kijken wat je overkomt. Wees gewaarschuwd: het is niet bepaald achtergrondmuziek…!
Dankjewel!
Voor je interesse in deze nieuwsbrief-in-plaats-van-Instagram. Ik hoor graag wat je ervan denkt, in een mail, appje, of wanneer ik je weer zie. Tot volgende maand!

