Welkom bij mijn nieuwsbrief over mei! Deze maand was druk, vol met allerlei activiteiten en gebeurtenissen. Een aflevering bijwonen van Eva Jinek, een nieuwe squash-gewoonte, kikkers in de vijver, demonstraties, musea. Met in de achtergrond de constante schaduw van mijn einddeadlines, die er nu erg snel aankomen… vandaar ook een iets verkorte nieuwsbrief!

Mijzelf zijn met anderen
Hoewel ik over het algemeen veel kritiek en commentaar heb op de lerarenopleiding, heeft het mij ook echt wel veel geleerd. Natuurlijk in het lesgeven, maar belangijker nog in het leven. Vooral pedagogiek, hoewel dat eigenlijk alleen over het omgaan met kinderen gaat, heeft mijn manier van omgaan met mensen in het algemeen veranderd. Naast dat ik zonder sociale media sowieso probeer om iets bewuster te zijn en in een openbare ruimte mijzelf niet automatisch te reduceren tot mijn telefoonscherm, merk ik dat ik ook opener tegenover vreemdelingen sta.

Ik heb de laatste tijd geprobeerd om mijzelf niet neutraal op te stellen tegenover vreemden, mijzelf niet af te zonderen van anderen in een eigen wereldje, maar om onze gedeelde wereld daadwerkelijk als gedeeld te zien. Hierdoor help ik mensen sneller die met zware koffers lopen, of een kinderwagen uit de trein moeten tillen, of die zich afvragen waar de wc is. En, ook al is dat nog niet gebeurd, spreek ik hopelijk ook sneller mensen aan wanneer zij iemand lastig vallen of ander ongewenst gedrag vertonen. Het voelt goed, om mijzelf meer te plaatsen in mijn omgeving, om een gedeelte uit te maken van de groep mensen waar ik in zit, om actiever onderdeel te zijn van de samenleving. Het geeft mij het gevoel dat we het samen doen, dat we hier samen zijn.

De openheid, mildheid en nieuwsgierigheid heb ik van pedagogiek geleerd, en ook wel van het lesgeven zelf. Je hebt toch constant interactie met een enorm uiteenlopende groep mensen waartoe je jezelf constant moet verhouden. Zo heb ik (in pas één jaar) al best wat ervaring opgedaan met allerlei soorten mensen, waardoor ik het denk ik minder intimiderend vind om daadwerkelijk open te staan voor contact met vreemden.

Projecten
Op 24 mei mocht ik weer met de Technische Dienst (in dit geval met Rosa, Nieke en Hanne) het podium op tegen een theatersportgroep uit Leiden! Het was weer een feest. Ik ben zo blij met onze groep! We hebben nu ook een Instagram (voor degenen die dat nog hebben… ;)) waar je op de hoogte kan blijven van onze voorstellingen: @technischedienst. Ik probeer natuurlijk ook om zoveel mogelijk mensen direct te berichten wanneer we weer spelen!

PS. Vraag me maar niet hoe mijn quota van drie tekeningen per week gaat.

Kunst
Deze kunst heeft mij deze maand vergezeld.

Na lange tijd heb ik weer eens Biffy Clyro afgestoft en ben ik direct weer gegrepen door hun verrassende en bijzondere melodieën. “Only Revolutions” is mijn favoriete album van ze - Wessel is dan weer fan van de meer experimentele “Puzzle” - en dat is onder andere omdat het zo melodieus is. Het prachtige stuk van het lied “Shock Shock”, wanneer er om 1:59 ineens een keyboard bij komt, na de emotionele hoogte van het begin van het liedje (I don’t even know what the fuck we’re still arguing about)… en dan nog “Many of Horror”, de combinatie van de tekst (When we collide we come together; if we don’t, we’ll always be apart) met de akkoorden en harmonieën van de muziek. (En dan die schreeuw die ie aan het einde doet, when you hit me, hit me hard! Zo raak.) Ik kan er eindeloos naar luisteren. Ze zijn zo goed!!

Dankjewel!
Voor je interesse in deze nieuwsbrief-in-plaats-van-Instagram. Ik hoor graag wat je ervan denkt, in een mail, appje, of wanneer ik je weer zie. Tot volgende maand!