Welkom bij mijn nieuwsbrief over januari! We zijn bijna door de donkere dagen heen; nog even volhouden…!

Druk, druk, (werk)druk
Deze maand heb ik héél hard gewerkt. Ik kreeg bovenbouwklassen aangeboden die ik heel graag wilde, en waar ik ook veel plezier mee heb. Het zijn klassen waardoor ik weer weet wat ik ook alweer zo leuk vond aan lesgeven. En in februari zou ik nog eens meer gaan werken; dat had ik zelf toegezegd.

Maar zelfs voordat februari aanbrak was het al simpelweg teveel, en mijn leven werd steeds meer werken-slapen-werken-slapen. Als ik niet aan het werk was, dan bereidde ik voor op werk, dacht ik na over werk, of maakte ik me zorgen over werk. En tegen mijn wil in, uiteraard. Niks was daadwerkelijk zo belangrijk dat ik er zoveel mee bezig zou moeten zijn. Maar het lukte me maar niet om het los te laten, en ik was te moe om tijd en energie te besteden aan andere dingen die ik leuk vind. Jullie horen het al: helemaal foute boel.

Dus sjokte ik naar mijn leidinggevende om te vragen of ik misschien mijn brugklassen mocht afstaan. Gelukkig was het geen probleem (ze moeten wel, als ze willen dat ik doorga). De werkdruk staat dus op verminderen, en wat zal het voelen als stoom uit een overkokende ketel!

De valkuil van de roeping
Al die werkdruk levert wel wat interessante vragen op. Hoe zit het dan met mijn privé-werkbalans? (Hint: niet best.) Toen een collega zei dat “het privé zwaar was, maar op werk prima”, vond ik dat eigenlijk heel vreemd. Niet slecht, juist heel indrukwekkend, maar voor mij onbegrijpelijk. Je bent toch hetzelfde mens, op de werkvloer of de woonkamervloer?

Nou zou het mij goed uitkomen als ik die scheiding zo goed in de vingers had, en het is vast een gebrek aan ervaring dat ik het nu niet snap. Tegelijkertijd is lesgeven voor mij een intens persoonlijk iets, iets dat vanuit het hart moet gebeuren. Als het niet vanuit het hart lukt, dan lijd ik daaronder; zoals in een brugklas, waar ik maar slecht tussen pas. Zo las ik laatst een (redelijk uit dik hout gezaagd) boek, The Courage to Teach, waarin het ‘innerlijk leven’ van een docent zelfs werd aangemerkt als de kern van goed onderwijs. Een rijk innerlijk leven maakt een goede docent.

Zo is die privé-werk balans intiem met elkaar verbonden, maar tegelijkertijd is het ongezond om je privéleven door je werk te laten beïnvloeden of andersom. Sterker nog, daar krijg je een heel arm innerlijk leven van, en al die stress is mijn lesgeven ook niet ten goede gekomen.

Misschien moet ik kunnen lesgeven vanuit het hart zonder dat ik dat hart dan ook overal mee naartoe neem? Een soort apart werk-hart en een thuis-hart? Ik weet het niet... Dit lijkt me een kwestie om op terug te komen wanneer ik iets minder te doen heb.

Kunst
Deze kunst heeft mij de afgelopen maand vergezeld.

Ik weet niet of het onder kunst valt, maar ik luister de laatste tijd vooral naar podcasts, en mijn huidige favoriet is het radioprogramma Bureau Buitenland. (Ja, die ene die Wessel al jaren aanraadt. Ik loop natuurlijk minstens 11 jaar achter, hè.) De staat van de wereld is zorgwekkend en dan is een rustig, genuanceerd nieuwsprogramma een hele fijne manier om geïnformeerd te blijven.

In een drukke maand hou je toch vast aan wat je al kent, dus bestond mijn luisterkost vooral uit mijn eigen “top” playlist. De TIDAL gebruikers onder ons kunnen die playlist hier vinden!

Dankjewel!
Voor je interesse in deze nieuwsbrief-in-plaats-van-Instagram. Ik hoor graag wat je ervan denkt, in een mail, appje, of wanneer ik je weer zie. Tot volgende maand!